به گزارش «ورزش سه»، لویئز پدرو فریرا در روزنامه آبولا به موضوع ترک اردوی تیم ملی توسط کریستیانو رونالدو پرداخته است. او معتقد است که پس از این اتفاق، نوبت به ژرژ ژسوس رسیده تا تصمیم‌گیری کند. هیچ‌کس نمی‌تواند به ژسوس دیکته کند که رونالدو باید در ترکیب اصلی باشد یا روی نیمکت بنشیند؛ این توپ اکنون در زمین اوست.
کمیته انضباطی با در نظر گرفتن تخفیف‌های قانونی، جریمه‌ای نسبتاً سبک به همراه حداکثر جریمه مالی (۲۵۵ یورو) برای کاپیتان تیم ملی اعمال کرد. نکته مهم‌تر این است که محرومیت به گونه‌ای پایان یافت که رونالدو برای دعوت‌های بعدی به تیم ملی پرتغال در دسترس باشد. هرچند در کنفرانس‌های خبری، بیانیه‌ها و استودیوهای تلویزیونی بحث‌های زیادی مطرح شد، اما اکنون زمان عمل است.
تا زمانی که کریستیانو رونالدو خودش علناً موضعی نگیرد، ژرژ ژسوس اولین کسی خواهد بود که وارد عمل می‌شود. او باید تصمیم بگیرد که آیا باتجربه‌ترین بازیکن تاریخ پرتغال را دعوت کند یا اتفاقات کپنهاگ و پیامدهای آن را غیرقابل چشم‌پوشی بداند.
بر اساس گزارش‌ها، از دیدگاه سرمربی و فدراسیون فوتبال پرتغال، این پرونده باید بسته شود. بنابراین، پیش‌بینی می‌شود ژرژ ژسوس، کریستیانو رونالدو را برای بازی‌های آتی مقابل دانمارک در براگا و ولز در کاردیف دوباره به تیم ملی دعوت کند.
پس از آن، انتظار می‌رود سرمربی به وظیفه خود عمل کند: یعنی تمرکز بر انتخاب بهترین ترکیب موعود ممکن در آن زمان برای تثبیت صدرنشینی گروه در دیدار با دانمارک و مواجهه با تیم دوم گروه در مرحله یک‌چهارم نهایی.
ژسوس این حق کامل را دارد که کریستیانو رونالدو را دعوت کند و او را در بازی اول، بازی دوم یا هر دو مسابقه روی نیمکت بنشاند؛ و البته عکس این موضوع نیز صادق است.
با این حال، نکته بسیار مهمی که باقی می‌ماند این است که واکنش کریستیانو رونالدو به این مجازات (که خودش نیز پذیرفته بود باید اتفاق بیفتد) و به ویژه به دعوت احتمالی چیست. زمانی که ژسوس فهرست بازیکنان را برای این دو مسابقه اعلام کند و رونالدو به سایر بازیکنان ملحق شود، از نظر و موضع او مطلع خواهیم شد؛ البته اگر مشکل جسمانی خاصی مانع حضورش نشود.
یک نکته پایانی: اکنون همه دنیا متوجه شدند که هزینه ترک اردوی تیم ملی چقدر است و چه عواملی باعث تخفیف در مجازات می‌شود. اما خود ما نیز فهمیدیم که دنیا درباره فوتبال پرتغال و آیین‌نامه‌هایش چه فکری می‌کند؛ واژه‌ای که در رسانه‌های بین‌المللی تکرار شد یک چیز بود: «مضحک».
